Eğitim Nereye Gidiyor? / Where Is Education Going?

-TR-

Dünya üzerinde eğitim denince akla okullar gelmekte. Peki bu okullar ne kadar eğitime uygun? Eğitim kavramı tüm dünyada farklılık gösterse de eğitimin temel taşı tüm dünyada benzerlik gösterir. Eğitim nedir? Eğitim bilgiyi öğrenciye aktarmanın tüm süreçleridir. Eğitim, kasıtlı olarak öğretim programına uygun şekilde öğrencide pozitif bir değişim oluşturur.

Bir öğretmen gözüyle okulları ve eğitimcileri inceledim ve sizlere bunu bu yazıda sunuyorum. Okullarda en büyük problem şüphesiz ki çağın gerisinde kalmış eğitimcilerdir. Eğitimci geri kalmışsa eğitim de geri kalır. Buradaki gerilik sadece öğretim modelindeki gelenekselcilikte kalmak değil, çok yönlü bir geriliktir. Örneğin, teknoloji ve internet sayesinde global bir köy haline gelen dünyada akıllı tahtayı açamayan eğitimciler; sistemin sunduğu tüm fırstların önüne gerilmiş bir tel, ayağa takılmış bir taş gibidir. Neden mi? Sınıfta bir öğretmen imajı vardır. Bu imaj yıkılmamalıdır. Lider bir rehber imajı taşıması gereken bir eğitimcinin bir PDF dosyası veya videoyu sınıfta açarken öğrenciden yardım istemesi, az önce değindiğimiz imajı yerle bir etmektedir. Öğrenci, öğretmene yardım ettiğini düşünmez. Öğretmenin eksikliğini görür ve öğretmeninin bu cehaletini bir koz olarak saklar. Saklamasa dahi tüm sınıfta PDF açamayan B öğretmen, teknoloji cahili olarak afiş olmuştur. Öğrenciler arasında farklı bir ekosistem vardır. Kendi iletişim şekilleri ve anlayış tarzları vardır. Yetişkin bir öğretmenin düşünce yapısı ile çocuk veya ergen olan öğrencinin düşünce yapısı aynı değildir. Eğitimciler bu konuda çok dikkkatli olmalıdır. Neredeyse tüm dünyada milli eğitim kurumları kendi eğitimcilerine mesleki eğitim imkanı da sunmaktadır. Eksikleri olan eğitimciler bu eksikleri meslek içi eğitim ile kapatmalıdır. Eksikliğini bile bile kapatmayan zaten eğitimci profili dışına çıkar. Görev tanımını kendine de uygulamayan biri nasıl empati kurabilir ki?

Özel eğitim konusunda ise büyük bir yanlış anlaşılma mevcut. Günümüz eğitimcileri ve öğretmen adayları özel gereksinimli öğrencilerle temasa geçmeyi, palyaço kıyafeti giyip onları güldürme yolunda aramaktadır. Nerede bir özel gereksinimli öğrencilere yönelik program yapılsa alakasız palyaçolar ortaya çıkmakta. Palyaçonun komik olduğu da başka bir mevzu. Özel gereksinimli her öğrenci için palyaço komik mi acaba? Bu yanılgı giderek büyüyor. Görme engelli öğrencilerle acapella yapmak, duyma engelli öğrencilerle dokunma duyusunu etkin kılan etkinlikler yapmak, konuşamayan öğrencilerle pratikler yapmak yerine, bizim eğitimciler ve eğitimci adayları palyaço olmakta.

Eğitim yöneticileri, yani müdürler. Sürekli dizide yer alan “naber müdür” sahneleri aklınıza gelse de bu müdürler dizideki gibi sahada değil, dört duvar odasında ünvan zehirlenmesinin verdiği sarhoşlukla yaşayıp gitmekte. Ha bunlar bir de 50 yaş üstüdür. Ben 1. sınıfa giderken okul müdürü olan insanı şuan ilçenin sorumlu müdürü olarak görüyorum. Tüm dünyada bu durum böyle. Neden müdür imajı tüm akıllarda yaşlı? Genç müdür olamaz mı? Ufacık çocukların halinden, daha telefondan word dosyası okuyamayan, görev süresini tamamlamış emekliliğe oynayan kişiler ne anlar? Pubg, valorant hadi bunlar neyse land of legends nedir ne bilir bu kişiler? Öğrenci her zaman sizi bilmediğiniz noktadan vurur. Öğrenciler sizinle onlara gösterdiğiniz eksikleri araç olarak kullanarak dalga geçer. Şunu hatırlıyorum, bir çocuk öğretmenine spawn oldum dedi ve güldü. Öğretmen online derste webcam’e bakakaldı. Neden mi? Anlamadı. Öğrenci orada geldim, burdayım demek yerine, derse girdiğini oyunlarda karakterlerin oyuna girmeleri yani “spawn” olmalarına benzetti. Bu ufak bir örnek ama öğrencide bu ufacık nüans dahi “cahil öğretmen” imajı oluşturmaya yeterlidir. Öğrenci bu kadar derin düşünmez diye düşünüyorsanız bir kere sosyal bilgiler dersine girin. Emin olun sizin hiç önemsemediğiniz ufak noktalar, öğrenciler için bir soru olmakta.

– Öğretmen: Kırmızı ışıkta dururuz, yeşilde geçeriz.

-Öğrenci: Neden kırmızı öğretmenim? / neden yeşil öğretmenim?

Gördüğünüz gibi verilen örnek çoğaltılabilir.

Bir kitapta okumuştum. Eğitimle ilgili bu kitapta bir durum anlatılmakta ve yetişkin-öğrenci kıyaslaması yapılmakta. Bir dolap var, dolaba bir fil girdi, zürefa ise havuzda. Bir de kutuda olan fare var. Zürefayı Dolaba nasıl sokmalıyız? sorusuna yetişkinler boyutsal bağlamda cevaplar vermektedir. Mesela dolabın kapağını açık koyarız ikisi de sığar veya kesin cevaplarla sığmaz, olmaz…  Bunu nasıl yaparız sorusuna çocukların verdiği ilk cevap şudur, önce fili dolaptan çıkarırız sonra zürefayı dolaba sokarız. Görüldüğü üzere çocuk beyni yakından uzağa, basitten karmaşığa sıralı bir düzen izlemekte. Daha basit bir yapıda düşünmekte. Bu basitlik yetişkinler için önemsiz sayılır fakat bir çivi bir nalı, bir nal bir atı, bir at bir askeri, bir asker bir bölüğü, bir bölük bir orduyu sekteye uğratırmış. Ayrıntılar bazen çok önemlidir. Çocukları küçümsememeli. Bir eğitimci işinin kurdu olmak zorundadır. Her şeyi en iyi şekilde yaparak az fire vermelidir. Bu ve buna benzer konulara daha çok değineceğim. Uzun zamandır yazı yayımlamıyorum. Sağ olsun ki diğer yazar dostlarım sitemizi canlı tutuyor. Bir akademik yolda koşmaktayım. Türkiye’de bu aylar bayram tatili olarak benimsenir. Ben de bu bayramı fırsat bilip siteye bolca yazılar oluşturacağım. Umarım hala benimlesinizdir. Hepinize saygılarımı sunuyorum. Okuyan herkese teşekkür ederim. LiveTerra ile hayatta kalın.

-Mustafa BAHAR

Yorum yaparak sohbet başlatabilir, bize fikirlerinizi basit ve hızlı bir şekilde yorum bölmesi aracılığıyla sunabilirsiniz. Her yorumu itinia ile okuyoruz. Bizler için değerlisiniz.

-ENG-

When it comes to education in the world, schools come to mind. So how educational are these schools? Although the concept of education differs all over the world, the cornerstone of education is similar all over the world. What is education? Education is all the processes of transferring knowledge to the student. Education deliberately creates a positive change in the student in accordance with the curriculum.

I examined schools and educators from the perspective of a teacher and I present this to you in this article. The biggest problem in schools is undoubtedly the educators who are behind the times. If the educator lags behind, education also lags behind. The backwardness here is not just staying in traditionalism in the teaching model, it is a multi-faceted backwardness. For example, educators who cannot open the smart board in a world that has become a global village thanks to technology and the internet; A wire stretched before all the opportunities offered by the system is like a stone on a foot. You ask why? There is a teacher image in the classroom. This image should not be destroyed. When an educator who needs to carry the image of a leader guide asks the student for help while opening a PDF file or video in the classroom, it destroys the image we have just mentioned. The student does not think that he is helping the teacher. He sees the teacher’s lack and hides this ignorance of his teacher as a trump card. Teacher B, who could not open PDF in the whole class even if he did not hide it, became a poster as a technology ignorant. There is a diverse ecosystem among students. They have their own way of communicating and understanding. The mentality of an adult teacher is not the same as that of a child or adolescent student. Educators should be very careful in this regard. Almost all over the world, national education institutions also offer vocational training to their educators. Educators who have deficiencies should make up for these deficiencies with on-the-job training. Those who do not make up for their deficiencies on purpose, are already out of the educator profile. How can someone empathize who does not apply the job description to himself?

There is a big misunderstanding about special education. Today’s educators and teacher candidates seek to get in touch with students with special needs, to put on a clown outfit and make them laugh. Wherever a program for students with special needs is made, irrelevant clowns appear. Another thing is that the clown is funny. I wonder if the clown is funny for every special needs student? This misconception is growing. Instead of doing acapella with visually impaired students, doing activities that enable the sense of touch with hearing impaired students, and practicing with non-speaking students, our educators and educator candidates become clowns.

Educational administrators, that is, principals. Even if you think of the “what’s up with the manager” scenes in the series, these managers are not on the field as in the series, but in the four-wall room with the intoxication of title poisoning. Oh, they’re also over 50 years old. I see the person who was the school principal when I was in the 1st grade, now as the responsible manager of the district. This is the case all over the world. Why is the principal image old in all minds? Can’t he be a young manager? What do people who can’t read a word file on the phone yet, who have completed their term of office and play retirement, understand the state of little children? Pubg, valorant, come on, what do these people know what is land of legends anyway? The student always shoots you where you don’t know. Students make fun of you by using the shortcomings you show them as a tool. I remember this, a kid said to his teacher I spawned and he laughed. The teacher stared at the webcam in the online lesson. You ask why? He didn’t understand. Instead of saying “I came there, I’m here”, the student compared him to the fact that the characters enter the game, that is, “spawn” in the games. This is a small example, but even this tiny nuance is enough to create an image of an “ignorant teacher” in the student. If you think that the student does not think so deeply, take a social studies class once. Be sure, the little points that you don’t care about are a question for the students.

Teacher: We stop at the red light, we pass at the green.
-Student: Why is my teacher red? / why am I a green teacher?
As you can see, the given example can be multiplied.
I had read it in a book. In this book about education, a situation is explained and an adult-student comparison is made. There is a closet, an elephant entered the closet, the giraffe is in the pool. There’s also the mouse in the box. How should we put the giraffe in the closet? Adults give answers to the question in a dimensional context. For example, if we put the door of the closet open, both of them will fit, or with definite answers, it won’t… As you can see, the child’s brain follows a sequential order from near to far, from simple to complex. He thinks in a simpler way. This simplicity is considered insignificant for adults, but a nail can disrupt a shoe, a horse a horse, a horse a soldier, a soldier a company, a company an army. Details are sometimes very important. Children should not be underestimated. An educator has to be the wolf of his business.

It should give less wastage by doing everything in the best way. I will talk more about this and similar issues. I haven’t been posting for a long time. Thankfully, my fellow writers keep our site alive. I am running on an academic path. In Turkey, these months are accepted as a public holiday. I will take advantage of this holiday and create lots of articles for the site. I hope you are still with me. My respects to all of you. Thank you to everyone who reads. Survive with LiveTerra.

-Mustafa BAHAR

You can start a conversation by commenting, and you can present your ideas to us simply and quickly through the comment section. We read every comment with care. You are valuable to us.

“Eğitim Nereye Gidiyor? / Where Is Education Going?” için 6 yorum

  1. Yazınızda öğretmende olması gerekenlere kısaca değindiniz. Bu yönde olan düşünce ve önerilerinize içten katılıyorum.
    Ben 70 yaşında yerinde, yeterli olamayacağım yerde durmasını bilen bir eğitimci olarak size katılıyorum.
    Yazılarınızın bir katkısının olmasını umuyorum.

    Liked by 1 kişi

  2. Çocuklar her konuda cevaplayamadığımız sorular soracak kadar öğrenmeye açlar. Yabana atamayız. Ayrıca zamana ayak uyduramayan yönetici o koltuğu işgal etmemeli çok haklısınız. Yazılarınızı bekliyoruz buradayız. Akademik kariyeriniz umarım kısa zamanda sonuçlanır. Başarılarınız daim olsun. 🌸🌸

    Liked by 1 kişi

  3. Eğitimciler konusunda haklısınız. Yalnız çocuklarımız tarafından verilen müfredat da sorgulanıyor, “ben bunu neden öğreniyorum, hayatta ne işime yarıyor.” diye. Bu yüzden okula gitme olayı çok isteksiz gerçekleşiyor. Bence müfredat da sadeleştirilmeli, zamanımızın ihtiyaçlarına göre güncellenmeli. Bu kadar yoğun bir müfredat ve bu müfredat ile yeni nesil soru diyerek daha da zorlaştırılarak yapılan sınavlarla çocuklarımıza ve gençlerimize mobbing uygulanıyor, çok zeki çocuklar bile kendini yetersiz ve aptal hissediyor.

    Liked by 2 people

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s