Kategori arşivi: İnsan

HUMAN RIGHTS WHATCH (HRW)

Human Rights Watch (English: Human Rights Watch or HRW for short) is a US-based non-governmental organization. This organization, which is based in New York City, conducting research and advocacy on human rights, is Amsterdam, Beirut, Berlin, Brussels, Chicago, Geneva, Johannesburg, L ondra, Los Angeles, Moscow, Nairobi, Paris, San Francisco, Sydney, Tokyo, Toronto, Washington. It also has offices in the cities of DC and Zurich.
How does Human Rights Watch work?
(Director of the European monitoring department at Human Rights Watch) Jan Egeland: “Human Rights Watch operates worldwide. We prepare research reports on the abuse of human rights, interventions to the rights of individuals, and unlawful attitudes towards people. Then, by publishing them, we make people aware of them. Our aim is to uncover the truth and fight for change. Thus, we can create an environment where everyone can defend their rights and the rule of law is realized. “
“We hire the best. Researchers, who will work as experts on a country, are doing research in the field. In other words, he goes to Syria, Russia, South Africa or China to examine the events on the spot. Areas where war, oppression, discrimination and human rights are violated are visited. These reports are prepared by interviewing hundreds of people. We publish these reports weekly. Then we verify this data with last minute press information. For us, the accuracy of the information we publish is vital. Therefore, we go to the source to get the information. We reach knowledge and data by observing, smelling and exploring. “
“We haven’t solved many of the old problems yet. For example, the issue of torture is still up to date. Remember the drama that happened in Algeria recently. Or in Mali. Take a look at what is happening especially in Syria right now. The new generation of human rights focuses more on the internet and freedom of access to information. The internet plays an important role in liberating societies and ending dictatorships. But it emerges as an area where information pollution and hatred also spread. I see the subject of knowledge and our mental world as the new battleground of the future. The challenge of future international human rights will be this area. “
Human Rights Watch began in 1978 with the creation of the Helsinki Watch, which was designed to support citizen groups formed throughout the Soviet bloc, citizen groups formed to monitor government compliance with the 1975 Helsinki Agreements. Helsinki Watch has adopted the methodology of “naming and shaming” malicious governments publicly, through direct exchange with media and policy makers. Helsinki Watch contributed to the dramatic democratic transformations of the late 1980s by shining a glow on human rights violations in the Soviet Union and Eastern Europe.
In rapid succession in the 1980s, Asia Watch (1985), Africa Watch (1988) and Middle East Watch (1989) were added to what later became known as “Monitoring Committees”. In 1988, the organization officially adopted the all-inclusive name Human Rights Watch. From the left, Human Rights Watch Tamara Taraciuk, Executive Director Kenneth Roth and America’s Director Jose Miguel Vivanco in a report published in Mexico.
New human rights problems in the 1990s led to significant innovations in Human Rights Watch’s work. The first reporting of the 1991 Persian Gulf War highlighted the violation of the laws of war in the bombing campaigns. Defense objectives have been expanded to give more attention to the United Nations and regional organizations such as the European Union.
In 1997 Human Rights Watch shared the Nobel Peace Prize as a founding member of the International Landmines Campaign and played a leading role in the 2008 agreement to ban cluster ammunition.
The 21st century has brought new challenges. It was emphasized that new forms of pressure on terrorist organizations and their supporters were required during and after the September 11, 2001 attacks and that anti-terrorism laws, policies and practices that violate fundamental human rights should be closely monitored. The HIV / AIDS epidemic has led to the creation of a Human Rights Watch program dedicated to human rights and health.
How large are Human Rights Watch staff? As of 2015, Human Rights Watch employs approximately 400 staff and we also hire experts as consultants for specific projects. Our work was supported by the generous assistance of volunteers and a pro-bond lawyer.
While Human Rights Watch and many other international human rights organizations have globally and historically focused on civil and political rights, we have increasingly resorted to social, cultural and economic rights in research and reporting. We paid special attention to health, education and housing issues. Our strength lies in pressing policy makers to change their practices; Our approach was to target arbitrary or discriminatory government policies that resulted in violation of economic, social or cultural rights. We exist to ensure peace and happiness all over the world.
In Turkey, Syria, Syrian refugees will be placed, to the extent pathetically wrong plan to create a safe zone 32 kilometers deep and dangerous and doomed to fail. ■ Turkey, Syria to the north of its military campaign, it will be able to place the civilians still living in this region, refugees could endanger that can be sent to the region. There are also concerns that the 12,000 ISIS fighters held in the region by the Kurdish Autonomous Administration may escape.
■ Turkey in December 2017 from the forcibly return some Syrian refugees since since 2015. Syrian border closing and opening fire on the refugees from smugglers way for asylum seekers (which since 2011 430 people reportedly killed), Turkey’s protection the main aim rather than providing, suggesting that more Syrians fled to Turkey to prevent entry. ■ Turkey this ‘safe zone’ in yaratsa not create in, turn it off limits to Syrian asylum seekers or refugees should not use such practices as forced as an excuse to send it back.
■ “O European Union, come to yourself. Look, I’m telling you again. If you try to describe our current operation as an occupation, our job is easy. We open the doors. We will send 3.6 million refugees to you ”. President Recep Tayyip Erdogan responded with these words to European countries criticizing the Peace Spring operation on October 10th. Erdogan repeated the threat to open the gates in a statement he made on October 26, but this time he also called on the European Union to support the envisaged safe zone in Syria.
■ Reinart, the creation of Syrian refugees in Turkey would not want to go also considered a safe zone, he added, and “Because there is no safe zone. There is no area expected to be safe.
■ “The area that Erdogan is talking about is still an area of conflict”
■ Outstanding Bilgen-Reinart Turkey pursues a career in Turkey and Canada-based author, journalist and television broadcaster.
■ Whether the EU will increase financial aid or not “It can provide some assistance. But there is no end to it. It is possible that more refugees will flock from the battlefield.

Kötü İnsan Lakırtısı

İnsan olarak konuşmayı severiz. Ee ne demişler hayvanlar koklaşa koklaşa, insanlar konuşa konuşa anlaşırmış. Günümüz dünyasında pek anlaşamasak da vaziyet budur. Hoş sohbet sandığımız bir ortamda, samimiyete inanıp döküveririz eteğimizdeki taşları. Sanırız ki dinleyiciler öyle iyi insanlardır ki derdimizi dinleyip çare bulurlar. Fakat sadece dinlerler,dinlerler ve gelecek için koz biriktirirler. Sıra onlara geldiğinde sahte çözümler sunar, susarlar. Sanırsınız ki hiç dertleri yok da bir sorunlu olan sizsiniz…
Muhabbetler edilir, vedalar gerçekleşir. Ertesi gün sizin bulunmadığınız bir ortamda, sizi bir önceki gün ilgiyle dinleyen başlar konuşmaya… Dedikodu faslı uzar da uzar…
İşte burada en kötüsü, sözleri bir başkasına taşıyan kişidir. Bu kişiler için “sözü götürüp getiren, sözü söyleyenden daha kötüdür” der Sadi Şirazi…
İslam dini dedikodudan, iftiradan uzak durun der. Kuran-ı Kerim’de de buyrulmuştur ki ;

×Hucurât Sûresi 12×
“Ey iman edenler! Zannın bir çoğundan sakının. Çünkü zannın bir kısmı günahtır. Birbirinizin kusurlarını ve mahremiyetlerini araştırmayın. Birbirinizin gıybetini yapmayın. Herhangi biriniz ölü kardeşinin etini yemekten hoşlanır mı? İşte bundan tiksindiniz! Allah’a karşı gelmekten sakının. Şüphesiz Allah tövbeyi çok kabul edendir, çok merhamet edendir.”

Gıybet; İslam dinine göre öyle kötü bir iştir ki ölü kardeşin etini yemeye benzetilmiştir. Gerçekten düşününce hepimiz bu durumdan tiksindik!
Hal böyleyken çoğu kez” amaan dedikodu değil bu canım, biz olanı söylüyoruz” laflarını çok duyarız. Oysa biliriz ki zaten olanı söylemek dedikodu, olmayanı söylemek iftiradır…

Sözlerimizi, özel hayatımızı bilmesine müsaade ettiğimiz kişilerden yediğimiz kazıklar bizi olgunlaştırır belki de. İnsanlara olan güven duygumuz azalsa da temkinli davranmak artık bizim için daha iyidir.
Bu sebeple bazı sözler vardır kimseye söylenmez. Burada kimseye güvenmeyin demeyeceğim. Elbette sizleri böylesine güzel ve anlamla dinleyip içine gömenler olacaktır. Ama burada bu kişileri de iyi seçmek gerekir. En basitinden, sizinle bir başkası hakkında hoş olmayan sohbetler eden kişi, bilinsin ki sizin hakkınızda da bir başkasına adına hoş konuşmayacaktır. İşte insanların niyetini buradan anlayabilirsiniz.

Bir de başkalarının hayatlarına özenen, üzülen, üzülmesi yetmeyip sizlere dert yananlar vardır. Asıl niyetleri nedir bilinmez ama böylesi kişiler eminim ki tek başına üzülmek yerine sizlerle üzülmeyi yeğlerler. Üzüntüde bile yalnız kalamayanlar diyorum ben bunlara… Zaten kendi sıkıntınız bitmez gibi, sabahtan akşama içini döker döker giderler. Ah keşke karşılıklı olsa muhabbetler… Biri dinlese, diğeri konuşsa, sonra diğerine gelse söz hakkı. Ama nerdeee. Bu işler bile sırayla değil.

Böylesi insanları da hayatınızdan çıkarın. Hep kendini düşünen, sanki dünyada tek dert kendinde varmış gibi davrananları çıkarın işte… Baş ağrınız diner inanın bana…

Sözüm ona insanları irdelemekten, araştırmaktan kimse bir şey kazanmaz. İçinize dönün… İslamı savunan ey kimse, sana bunlar hiç yakışmıyor bil isterim…
Son olarak ;
Ebû Berze (r.a)’den rivâyet edildiğine göre Rasûlullah (s.a.v) söyle buyurmustur:

“Ey diliyle iman edip de kalplerine iman tam olarak yerleşmeyen kimseler! Müslümanları gıybet etmeyiniz, onların kusurlarını da araştırmayınız! Kim müslümanların kusurlarını araştırırsa Allah da onun kusurlarını araştırır. Allah kimin kusurlarını araştırırsa onu evinin içinde bile olsa rezil eder.” (Ebû Dâvûd, Edeb, 35/4880; Tirmizî, Birr, 85/2032; Đbn-i Kesîr, Tefsir, IV, 229)

Kendi içimizde, Allah’a rezil olmamak duasıyla diyelim… İyilikle kalın efenim.

Dünya Çocuk Hakları GÜNÜ(20 Kasım)

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 20 Kasım 1989 tarihinde kabul edilmiştir. Tüm dünya genelinde kutlanan Dünya Çocuk Hakları Günü gelecek nesil için atılmış en önemli adımlardan kabul edilir. Çocuk Haklarına Dair Sözleşme, Türkiye Cumhuriyeti tarafından 14 Eylül 1990 tarihinde kabul edilmiştir. Mustafa Kemal ATATÜRK, çocuklara verilmesi gereken değeri bizlere Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin açılışını çocuklara armağan ederek 23 Nisan 1920’yi ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı ilan etmiştir.

Birleşmiş Milletler sözleşmesiyle kabul edilen çocuk haklarındaki çocuk, 18 yaş altı bireyleri kapsar.

Çocuk ve Toplumda Çocuğun Önemi

Çocuklar çınar ağacının fidanı gibidir. Çocuk ülkeyi kalkındırır. İyi eğitilen bir çocuk etkili bir vatandaş olduğu zaman tüketmeyi bırakır, üretmeye başlar. Genç nesil ülkenin bekasını belirleyen en önemli etkenlerdendir. LiveTerra olarak tüm çocuklarımıza verilen çocuk haklarının veriliş sene-i devriyesini kutlar, tüm çocuklarımıza kucak dolusu sevgiler ve sitemizde yazdığımız bilgileri güzel umutlarla sunarız.

yüksek İrtifa Hastalığı (Aklimatizasyon)

Aklimatizasyon, kısaca yüksek irtifaya uyum demektir. Çünkü irtifa arttıkça, azalan basınca bağlı olarak her 300 metrede bir oksijen % 3 oranında azalır. Yani bu da 3000 metre irtifada oksijen, deniz seviyesine göre % 30 düzeyinde azalmış demektir. (Hava % 78 Azot, % 21 Oksijen ve % 1’de argondan oluşur. Bu oran hep sabittir ve irtifayla değişmez. Ancak düşen basınç nedeniyle soluduğunuz oksijen miktarı azalır.) 

Dağda tırmanarak irtifa aldıkça, dokularda oksijen azalması (hipoksioluşur ve baş ağrısı, iştahsızlık, baş dönmesi, dikkat toplayamama gibi belirtilerle birlikte çeşitli ”yüksek irtifa rahatsızlıkları” ortaya çıkar. Kişiden kişiye değişmekle birlikte, ”yüksek irtifa rahatsızlıkları” genelde 2500-3500 metreler arasında başlar ve gerekli önlemler alınmazsa ölümcül olabilir.(Bkz.kaynak1)

İrtifalara Göre :

0 m – 1000 m arası alçak irtifa (doğa yürüyüşçüleri için uygun) > 1000 m 2500 m arası orta irtifa (doğa yürüyüşçüleri için sınır)

2500 m – 4000 m arası yüksek irtifa (dağcılık sınıfı başlama irtfası sorunlar burada başlayabilir) >

4000 m – 5500 m arası çok yüksek irtifa (deneyimli dagcilik gerektirir)

5500 m 7500 m arası ekstrem irtifa (çok deneyimli dağcılık gerektirir)

7500 m’den yukarısı ölüm getirebilen irtifa (oksijen maskesi gerektirir)



Yüksek irtifa hastalığının nedeni durmaksızın, tedbirsizce ve hızlı şekilde yükseğe tırmanmaktır. Zaman ayarlanır ve dinlenme süreleri konulursa bu rahatsızlığın önüne geçilebilir. Vücut, oksijen moleküllerindeki azalmaya uyum sağlar. Rahatsızlık genelde 1-3 gün sürer. Misal 2000 metreye çıkar burada birkaç gün geçirirseniz vücudunuz bu yüksekliğe uyum sağlamış olur. Ancak 3600 metreye bir anda çıkamazsınız. Tırmanışı bölerek 600 metrede bir dinlenme gereklidir.

Aklimatizasyon yaşıyorsanız belirtileri,
1-Akciğer arterlerindeki basınç artar ve vücut, deniz seviyesinde kullanılmayan akciğer bölümleri de kullanmaya başlar.
2-Nefes alma güçlüğü artar.
3-Vücut oksijen taşıması için daha çok kan hücresi yapar.
*Aklimatizasyonu sıvıdan bir müddet uzak durmak, aşırı efor, alkol, sakinleştiriciler ve uyku hapları önler veya geciktirir.

Aklimatizasyon’a aldırış edilmez ve tırmanmaya kontrolsüz devam edilirse yüksek basınç damar ve kalp sistemine zarar verebilir ve dahi beyin kanaması geçirmenize ve bayılmalara da sebepl olabilir. Her işin başı sağlık.

-Mustafa BAHAR

Kaynaklar

  1. https://dogayakacis.com/2014/01/02/yuksek-irtifa-rahatsizliklari/
  2. Godwin, Peter, David Robson. The Air Pilot’s Manual 6: Human Factors & Pilot Performance. 3. baskı. Cranfield. Aviation Theory Centre, 2006.

Heraklitos’un Logos’u, Karşıtlıklar İlkesi ve Değişimi Üzerine

“Ölümsüzler ölümlü, ölümlüler ölümsüzdür; birbirlerinin ölümlerini yaşarlar, yaşamlarını ölürler.”

Dün akşam bu cümlede takılı kaldım. Heraklitos’a ait bir söz.  

Milattan önce 5 ve 6. asırlarda yaşadı Heraklitos. Efes’in filozofu. En ilgi çekici yanı, Logos’u ortaya atmış olması. Kendisinin söylediğine göre, anlattığı zaman kimsenin anlayamadığı bir terimmiş. 

Yüzeysel olarak açıklamak gerekirse, her şeyde ve herkeste bulunan düzenleyici bir ilke. Fakat oldukça geniş kapsamlı bir konu olduğunu söylemeliyim. 

Hepimizin -tüm varlıkların- sahip olduğu ortak bir aklın olduğunu öne sürüyor Heraklitos. İlk başta kavrayamadığım bu açıklamayı kafamın içerisinde anlamlandırmaya çalıştım. Ancak bu sefer de ‘Nedir bu ortak akıl?’ diye bir soru çıktı ortaya.

İlkel benliğimiz mi?

Hayatta kalma içgüdümüz mü?

Yoksa tüm varlıkların sahip olduğu ancak farkında olmadıkları telepatik bir düşünce sistemi mi? Sonuncusu bayağı ütopik oldu ancak gerçekten olsaydı, belki de vardır, çok hoş olmaz mıydı? 

Hatta bir adım daha ileri gidiyorum ve belki de ilk kez, Heraklitos’tan yüzyıllar sonra doğan, 16. yüzyıl filozofu, matematikçisi ve yazarı olan Descartes’in bahsini ettiği Epifiz Bezi’ydi.

“Uykudayken ne yaptığını unutan diğer insanlar gibi bunlar da uyanıkken ne yaptıklarının farkında değiller.” demiş Heraklitos, Logos üzerine. Oldukça mantıklı değil mi? Bizler büyük bir enerjiyiz ve her an birbirimizle iletişim halindeyiz. 

Kaç kez ruhunun ısınmadığı bir insanın yanlış hareketiyle ondan soğudun? 

Kaç kez birisini hatırladın ve kısa sürede ondan bir haber aldın?

Kaç kez içindeki sese gerçekten kulak verdin ve seni yanıltmadı? En yüzeysel anlamda kendi içimizdeki Logos buydu bana göre. Peki bunu küresele yaydığımızda ne olurdu, bir düşünsenize?

Heraklitos’u bu kadar ilgi çekici bulmamın bir diğer nedeni de karşıtlıklar ilkesiydi. Zıtlıkları her zaman seven bendeniz için koca bir madendi bu filozof. Şu sözlerine kulak verin lütfen: 

“İyiliğin var olması için kötülük, ışığın var olması için karanlık, tokluğun var olması için açlık gereklidir. Hastalık sağlığı; açlık tokluğu, yorgunluk dinlenmeyi hoş kılar. Karşıt olan şeyler bir araya gelir ve uzlaşmaz olanlardan en güzel uyum doğar.”

Çatışmanın ve savaşın her şeyin babası olduğunu düşünüyordu. Varlıkların ya da oluşun tek ve önemli koşulu da bu savaştı. Evrende her an her şeyin değiştiğini, değişmeyen tek şeyin değişimin kendisi olduğundan bahsetmiş, bugün hala geçerliliğini koruyan düşüncenin temel taşlarını atmıştı. 

Logos’un düşündüren yapısı, karşıtlıkların şaşırtıcı harmonisi ve değişmeyen değişim… Bunlar gerçekten de harikulade değil mi? 

Düşünün. Bizler bu bedenlere sıkıştırılmış birkaç gramlık ruhlar olarak aslında ölümsüzüz. Ancak ölümsüz olduğumuz kadar da ölümlüyüz. Fani bir bedende sonsuz bir ruh. Başlı başına aykırı olabilecek bir olay nasıl olabiliyor da böylesi büyük bir ihtişama dönüşebiliyor? 

Okumak için anlamak, anlamak için düşünmek gerek. 

Şimdi lütfen başa dönün ve ilk cümleyi yeniden okuyun. 

-hhermine

Yalnız Kıyılar

Bir sonbaharın gelişi var. Sanırsınız bütün imkansızlıkları beraberinde, hüznü koynunda saklamış. Salkım saçak hayaller ardında çaresizlik korkutmuş insanı. Umutsuz yazar olmayacağına dair söz verenler, onarıcı kelimeler bulmaya ne kadar uzak…

Gemiler ardında gider küçük kayıklar, küçüklere kimse yer vermez insan dünyasında. Oysa kalbi küçük olanın değer bilinmediği dünya olsa, ah ne gülerdik doyasıya…

Bir şiir fısıldar şairler, on yıl öncesine dayananan… Acılar hep on yıl, çaresizlikler on yıl öncesi… Hissedilenler taptaze ve aynı dertten muzdarip! İnsan işte, dert diyarından seçmece…

O şiiri okur yıllar sonra bir yabancı. Yalnızlığı içine sindirmiş ve sokak taşlarına basmamaya yeminli bir kalbi, nasıl taşır küçük bedenler? Taşıma uğruna ne bedeller öderler?

Aykırı otlar bekleşir dağ diplerinde. Onlar bile paylaşır da aynı hevesi, yalnız bir kalbin ahı işitilir taa otların dağlarında.

Kimse duymaz bu sesleri, belki sağır kesilen yabancılar olurlar bir an. Uzaklara daldın mı hissedersin yalnızlığın alacalı sesini. Eşlik edersin kısık ateşte pişen kalp nidalarına.

Ve kimse bilmez, bilmek istemez olurlar bir an… Yaşarken verilmeyen kasımpatılar, ölünce kıymete binerler. Son bulur ya nefes, kasımpatılar biter topraklarda. Yalnız kalp neylesin şimdi o kasımpatıları…Açsınlar ne günahı var çiçeklerin?

Anlaşılmayan dil, gönül dili olsa gerek. Bileni az, anlayanı az, anlamak isteyeni az… Sorsan bir dil bir insan eder. Hani nerede gönül dillerimiz, ahh nerede?

#ebrucahisler

2-8 Kasım Lösemili Çocuklar Haftası

Ana hücrelerin anormal hücreye dönüşmesi ile Lösemi hastalığı ortaya çıkar. Lösemi bir kan hastalığıdır ve en çok 1-5 yaşlarında görülmektedir. Bu yüzden erken teşhis çok önemlidir.

Hastalığın belirtileri, vücutta morluk, ateş, halsizlik, iştahsızlık, eklem ve kemik ağrılarıdır.

Hastalığa sebep olacak faktörler arasında ise, travmalar, bazı ilaçlar (yan etkileri), kimyasallar, radyasyon ve bazı sağlıksız gıdalar yer almaktadır. Bu sebeple yediğimiz içtiğimiz her gıdaya dikkat etmek çok önemlidir. Hazır gıdalarda yer alan koruyucu ve katkı maddeleri, zararlı içerikler sağlığımızı olumsuz şekilde etkilemektedir.

Hastalık belirtileri ile ilgili doktora giden kişi yapılan tetkiklerden sonra lösemi teşhisi konulmuşsa ilaç tedavisine başlanır. İlaç tedavisi 3 yıl sürmektedir. Bazı hastalarda ise vericiden kök hücreler alınarak hastaya nakledilmektedir. Buna kemik iliği nakli denilmektedir. Lösev bu tedavilerin %92 oranda başarı gösterdiğini bildirmektedir.

Vericiden alınan kemik iliği kulağa ilk geldiğinde zor ve korkutucu bir süreç gibi gelse de aslında hiç de zor değil. Özel iğneler kullanılarak kemik içinden ilik, enjektörlere çekilir. Ana(kök) hücrenin çok çok az bir kısmı alındığı için verici için hiçbir sağlık sorunu yaratmaz. Küçücük bir işlemin aslında bir hastanın kurtuluş yolunu görmekteyiz. İlik nakli bu sebeple hastalar için bir umut kaynağıdır, bizler de destek olmalıyız…

Lösemiden korunmak için sağlıklı ve düzenli beslenmeli, hazır gıdalardan uzak durmalıyız. Radyasyona sebep olan televizyon, bilgisayar ve telefonları hayatımızın az bir kısmına yerleştirmeliyiz. Düzenli uyku çok önemlidir. Çoğumuz bunu hep aksatırız. Spor yapmayı da ihmal etmemeliyiz. En önemli nokta belki de gereksiz ilaç kullanımı… Kendimizi hafif kırgın hissetsek hemen ilaçlara sarılıyoruz. Gereksiz yere vücudumuza aldığımız kimyasallar, vücudumuzun dengesini bozuyor. Lütfen doktora danışmadan hiçbir ilacı kullanmayın. Çevremizde yapılan sık hatalardan biri, komşuya vs iyi gelen ilacı alıp denemek oluyor. Sağlıklı olmak istiyorsak bu gibi durumlardan kaçınalım.

Lösemili hastalar dışarıdan kendilerine karşı herhangi bir virüs, mikrop gelmemeleri adına maske takmaktadır. Maske onları dış çevreden korumaktadır. Fakat toplum tarafından düşünülen en büyük yanlış, lösemili hastaların kendilerine de hastalık bulaştıracağına inanmalarıdır. Altını çizerek söylüyorum ki Lösemi bulaşıcı değildir. Aksine bizler lösemili hastalar adına bir risk faktörü oluşturuyoruz. Bu sebeple onları yadırgamak, onlardan korkmak kesinlikle bilgisiz bir davranıştır.

Lösemili hastanın kaldığı oda, bulunduğu ortam çok temiz olmalıdır. Çevremizde lösemili hastalar var ise çevreyi temiz tutarak yardımcı olabiliriz. Ve tabi ki yüksek motivasyon ile, güçlendirme sağlayarak… Onları unutmayalım, yalnız olmadıklarını hissettirelim. Onlar yaşamayı, gülüp koşmayı, sağlıklı bir birey olmayı çok hak ediyorlar. Bizler de destek olalım.

Son olarak lösemi; tedavisi maliyetli olan bir hastalıktır. Lösev’e yapacağınız her maddi bağış, her ilik bağışı onlar adına kurtuluş yolu olacaktır. Lösev’den hariç lösemili hastalar adına dergi vs satan, bağış toplayan hiçbir kimseye itibar etmeyiniz ve bağışta bulunmayınız. Çünkü Lösev bağış adı altında dergi satmamaktadır. Bu sebeple tek durağınız Lösev Vakfı olsun.

Buradan linke tıklayarak Lösev’in sayfasına ulaşabilirsiniz. Destekleriniz için şimdiden şahsım adına teşekkür ederim. Sağlıklı kalmanız dileğiyle…Hayatta mutlu ol sen her zaman, unutma her çocuk bir kahraman!

https://www.losev.org.tr/v6

#ebrucahisler

İnsanlığın Yolu

Güzel bir şeyler söylemek isterim bugün yine. Lakin insanlık yorgun, kalplerimiz yorgun…

Umudumuzun tam bittiği, hayallerin, geleceğin kaygısına kapıldığımız anda İzmir depreminden sağ çıkanlar umut oldu bizlere. Şikayet ettiğimiz, usandığımız hayatlara bin şükürler ettik. Utandık pişmanlığımıza.

Beğenmediğimiz yemekler, israf ettiğimiz sular, elektriğimiz, en çok da gün ışığı ah ne değerliymiş meğer, bilemedik…

Bizlere düşen insanlık yasımızı tutup yine de umudu kaybetmemek! İnsanlık yası diyorum, insana olan empati…

Gördüğümüz göze, işittiğimiz kulaklara bin teşekkür etme vakti. İnsanı insan olarak sevip hoşgörme vakti… Kırdığımız her kalbi düşünüp iki günlük ömre değmeyeceğini öğrenme vakti… Din, inanış, dil vs. ne olursa olsun kardeşçe yaşama vakti… Unutulmamalıdır ki bir cana değen gam, tüm insanlığa değmelidir. Bir inanca atılan taş, tüm insanlığa atılır. Bir bakışa duyan nefret, tüm cana duyulan nefrettir. Dünyanın düzeni olan doğal afetleri insanlara, fikirlere, inançlara bağlamak kesinlikle yanlıştır, yapılmamalıdır.

Kardeş tohumlarının filizlendiği bu coğrafyada peki düşmanca vuruşmak niye? Gelin bir olalım, insan olalım ve acıyı hep birlikte hissedelim. Umutları hep birlikte paylaşalım. Hayat kısa, ömür tükeniyor. Bizler dünyaya bir iz bırakmak istiyorsak, iyilikle iz bırakabiliriz ancak, fedakarlıkla…

Yaşamın amacı geride bir tebessüm bırakabilmektir belki de. Umudu son nefese kadar elden bırakmamak… Sanki yarın ölecekmiş gibi kalbi, niyeti iyi tutmak ve hiç ölmeyecekmiş gibi dünyanın güzelliklerini, insanlığı sevmek… Tam ortada tutmak kalbi, işte en güzeli!

İnsan kalabilmek umuduyla… Acımız bir, umudumuz evrensel, hoşgörümüz sımsıcak olsun dilerim…

#ebrucahisler

Yazılı Olmayan Kurallar

Her kural yazılı değildir ama o konuda, o kuralın olduğunu bilirsin. Araba ticareti yaparsın, alıcı veya satıcıyla samimi olmaman gerektiğini, her denilene inanmaman ve asla kimseye bel bağlamaman gerektiğini öğrenirsin. Üniversite okursun, kimseye güvenmemen gerektiğini, her yapılan iyiliğin bir karşılığı olduğunu öğrenirsin. Bu yazıda verilen örneklerden daha fazlasını, öğrenilenlerden ve araştırmalarda benzer konulardan, yazısız kuralları yazıya dökeceğim. Bu kurallar rastgele yazılmıştır. Ardışık bir seviyede sıralanmamıştır.

  • Bir tarlan veya evinin bahçesi varsa, ağaçları tarla veya bahçe sınırına sıfır dikilmemelisin. Dikmiş olduğun ağaç varsa yola veya başkasının alanına girmesine engel olmalı budamalısın.
  • Müstakil evin olsa dahi, 50 metre yakınında komşu bir konut varsa, ses desibelini düşürmelisin. Çocuğunu veya eşini bağırarak bir yere çağırmamalısın. Sofra hazırlayıp ev duvarlarını aşacak derecede millete seslenmemelisin. Özellikle sokakta bağırmamalısın. Çevrende ev varsa evindeki iletişimin bahçe duvarından aşmamalı. Kimse sesini çekmek zorunda değil.
  • Bir kişinin eşyasının yerini izinsiz değiştirmemelisin.
  • Banka sırasında öndeki kişinin işlemine bakmamalısın.
  • Kimsenin telefonunu dikizlememelisin.
  • Bindiğin araçta izinsiz sigara içmemelisin.
  • Telefon görüşmesi yapan kişiye soru sormamalısın.
  • Herhangi bir sınıfta lise dönemi üstünde bir eğitim alıyorsan, sana soru sorulmadıkça konuşmamalısın.
  • Kimseye aldığın notlardan bahsetmemelisin. Karşındaki düşük almışsa sana kin güdebilir veya yüksek aldıysa yukarıdan bakabilir.
  • Hayatında kurduğun planları paylaşmamalısın. Birisi çıkar olumsuz yorum yapar üzülürsün.
  • Tuvalet veya banyo süresi kaç saat olursa olsun sorulmamalıdır.
  • Kitap okuyan kişiyle iletişime geçilmemelidir.
  • Çocuklarını, diğer komşulara rahatsızlık vermemesi için ses düzeyini ayarlaması yönünde telkinlerde bulunarak yetiştirmelisin.
  • İnsanlar istediğini düşünür. Kimsenin fikrini değiştirmeye çalışmamalısın. Fikrini belirtip susman doğru olandır.
  • Herhangi bir konuda emek veriliyorsa, o konuda kötü yorumlarını kendine saklamalısın. Gelişimine yardımcı olabilecek eksikleri söyleyebilirsin.
  • Ailen veya sevgilin değilse, telefon görüşmelerini kısa tutmalısın.
  • Kimseye görev yüklememelisin.
  • Açılmayan telefonu geri aramamalısın, mesaj atarak geri dönüt beklemelisin. Senin müsait olman, diğer kişinin de müsait olduğu anlamına gelmez.
  • Seni dinlemeyip, sürekli kafasında kurduğunu konuşan insanla iletişimi kesmeli veya azaltmalısın.
  • Herkes, her şeyi alabilecekmiş gibi düşünmemelisin. Senin paranın olması, herkesin olduğu anlamına gelmez.
  • Verilen grup görevlerine özel işlerini karıştırarak sabote etmemelisin. Haftanın belirlenen bir gününde yapılacak göreve kişisel meşguliyetlerini (çarşıya gideceğim, işim var) bahane olarak sunmamalısın.
  • Aile problemlerini kimseye açmamalısın.
  • Sabah 8, akşam 10’dan sonra kimseyi aramamalısın.
  • Karşılıksız iyilik yapmamalısın. Ben istemedim, yapmasaydın gibi tepkiler almazsın.
  • Gereğinden fazla samimiyet hizmet kalitesini düşürür.
  • Kimsenin inancını doğrudan eleştirmemelisin. Kimseye de inancını sormamalısın.
  • İsterse kardeşinin olsun, özel alanına girmemelisin. Girdikten sonra, “Ahmet biz senin tarladan elma aldık helal et.” şeklinde emrivaki yapmamalısın.
  • Kiracıysan ev sahibiyle samimi olmamalısın.
  • Market zincirlerinde para üstünü(5krş,10krş,25krş) bırakmamalısın. 3.99 tl olan ürüne paran yokken 3.95 ver bakalım kabul ediyorlar mı…
  • İnsanlara sürekli bakarak rahatsız etmemelisin. Evinin balkonunda veya bahçesinde oturup gelen geçeni gözlerinle süzmemelisin.
  • İnsanların özel hayatını dinlememelisin.
  • Kişisel temizliğine çok dikkat etmelisin.
  • Birilerinin torpiliyle bir yerlere gelmiş kişileri gözünde büyütmemelisin.

Bu yazıyı siz devam ettirebilirsiniz. Tek yapmanız gereken yorumlara yazısız bir kural eklemek. Eklenen kurallar toplanıp yazıya eklenerek, yazı güncellenecektir.

Kalem sizde…

-Mustafa BAHAR

İÇE DÖNÜK MANİFESTO

Pek çok şeyle imtihan edilir insan. Ailesiyle, arkadaşlarıyla, kendisiyle. Hangisi en zor derseniz, insanın kendiyle imtihanı derim. Zira çevresel faktörlerden kaçma şansın vardır. Ancak zihnin, düşüncelerin ve bedenin olmadan ne kadar uzağa gidebilirsin? Kaçabilir misin gerçekten kendinden? Cevabı ikimiz de biliyoruz. Ne mümkün keşke olsa, dediğini de duyar gibiyim. Sana katılmaktan başka bir şey gelmez elimden.

Hayatımın büyük bir bölümünde kendimle imtihan oldum.  Kime anlatsam neye anlatsam bilmiyorum. Lakin buraya dert yanmaya değil, bambaşka bir şey için geldim. Karıştırılan iki kavram için: Asosyallik ve içe dönüklük.

Onlar gibi eğlenirken bir anda yalnızlığa ihtiyaç duydunuz mu?

Çevrenizde sizi anlayan kimse de yoktu, değil mi?

Peki kalıplara sığabildiniz mi?

Gelin o zaman biraz sizi anlatayım size.

Biz içe dönükleriz. Neredeydin, sorularına; sinemaya gittim cevabı verir peşinden gelen, kiminle sorusuna afallayarak bakarız. Anlamak istemezler çünkü kendinle başbaşayken aktivite yapmaktan büyük zevk almanı.

İnsanlarla pek konuşmayı sevmiyorsun, sebebi onlarla tanışmak veya arkadaş olmak istememen değil. İzliyorsun onları; hareketlerini, kullandıkları sözleri, diğer insanlara olan davranışlarını. Zira dibini görmeden atlamak istemiyorsun suya. Beni üzer mi, arkadaşlığıma değer mi, anlaşabilir miyim? Bu gibi sorular geçiyor zihninden. Ama o sırada seni izleyen biri var. Ne kadar da garip olduğunu düşünüyor. Çünkü ona göre gidip arkadaş olmamanın sebebi çekingen olman, utangaç olman veya asosyal olman. Nereden bilebilir ki bir önceki gün çok güzel bir sunum yaptığını, münazarayı başarıyla tamamladığını, arkadaşlarınla doyasıya eğlendiğini.

İş arama serüvenin en eğlenceli kısım olur. Yırtık birini arıyorum, der bir işveren yüzüne. İçinde fırtınalar kopuyordur, naif sesinle, ben de yırtık olabilirim, dersin. Sonra durursun. Kendine ne kadar da yabancılaşmışsındır. Sen yırtık olamazsın ki. Sen o değilsin çünkü. Olmadığın biri gibi de anlatmak istemezsin kendini, susarsın.

Grup çalışmaların hayal ettiğin gibi gitmez. Hele bir de insanları bilmeyen bir liderin ekibine düşmüşsen vay haline. Toplanırsınız masanın başına. Ortaya atar konuyu. Yer altı yaşamla ilgili her türlü içeriği dinlemek için on dakika süre verir herkese. Sen de taklit edersin onları ama gerginsindir. Dikkatin sürekli dağılır. Martının sesine dönersin ya da masanın üzerinde minik minik ilerleyen karıncaya bakarsın. Düşünmek istersin ama çok fazla enerji dolanıyordur etrafında. Sanki herkesin aklındaki cümleler karman çorman saldırıyorlar üzerine.

Yeniden not defterine ve kalemine odaklanırsın. Biri bir şey söyler diğerine, aklın ona gider. Düşünmen için uygun ortam değil burası. Halbuki ne kadar da güzel içerikler çıkarıyordun. Buraya da yeteneğinle gelmiştin ya hani, beğenmişlerdi de çağırmışlardı seni. Kendine güvenin tamdı oraya geldiğinde. Şimdi ise sıkışmış gibi, dakikaların geçmesini bekliyorsun. Vakit dolduğunda herkesten ne kadar da güzel fikirler çıkıyor. Yarım saat geçti geçmedi, gözler sana kaymaya başlıyor. Hissediyorsun, geriliyorsun. Nerede o yaratıcı beynin? Kim dokundu da yok etti onu? Görmüyor mu liderin buranın sana göre olmadığını?

Dönüş yolundayken çok kızıyorsun. O sen değildin çünkü. Konuyu mu yoksa oradaki insanları mı sevmediğini soruyorsun kendine. Nihayet eve gidip dünyana girince filizleniyor fikirler. Hemen not alıyorsun. Ertesi sabah da uyanır uyanmaz yeni fikirlerle beraber yazıp gönderiyorsun. Beğeniyorlar, kullanıyorlar.

Bir sonraki toplantı için gereken özgüveni topladın. Ama toplantı gelmeyegörsün, o fikirler sabitlendi bir kere. Sana karşı olan bakışları görüyorsun. Pek takmıyorlar seni, küçük görüyorlar sanki. Kendini açıklamayı gurur meselesi haline getirip, kimseyi umursamadan çekip gidiyorsun. Elbet, diyorsun, elbet bir yerde anlaşılacağım.

Ah güzel çocuk. Kim bilir, belki anlaşılırsın. Ama çok umut etme, e mi? Çünkü şu gerçeği sana söylememe izin ver. Dışa dönüklerin dünyasında yaşıyoruz. Onları izliyor, onları dinliyoruz. Onlardan biri olduğumuzu hayal ediyoruz ancak onların pozisyonlarına geldiğimizde sıkılacağımızı da biliyoruz.

Sessizliğimiz farklı yorumlanıyor, durgunluğumuz farklı yorumlanıyor, davranışlarımız farklı yorumlanıyor. Onlardan olmadığımızı haykırır gibi yürüyoruz caddelerde. Konuştukları zaman muhabbetlerine giremiyoruz çünkü sohbetleri sarmıyor bizi. Bizim derdimiz dedikodu değil, diğer insanlar değil veya o kiminle beraber olmuş değil. Bizim çok daha büyük dertlerimiz var. Hem de dünya kadar, uzay kadar. Çünkü biz yere bakarak karıncaları ezmeden düşünür, gökyüzüne bakarak hayal kurarız. Sohbetin ortasında, evrenin büyüklüğüne kayar aklımız. Masaya konan kuşun patates kızartmasına olan ilgisine. Dalgalanan ışıklara, yakamozun güzelliğine. Dedim ya bizim derdimiz bizden büyük.

Kendi kendinle çok konuşursun değil mi? Ah biri olsa da anlasa, dinlese seni. O da anlatsa kendinden büyük dertlerini. Daha da büyüseniz birlikte. Ne samanyoluna sığsanız ne de galaksilere.

Ne ben yalnızım bu dünyada ne sen? Yakın olmayabiliriz, merak etme bir şekilde ulaşırız birbirimize. Bana, ait olmadığım sıfatları söyleyenlere, olmadığım biri gibi davranmamı isteyenlere söylediğim tek bir şey vardı: Beni böyle kabul edin. Ben buyum.

Şimdi size bir sır vereyim mi, dışa dönüklerin bilmediği bir şeyi? Onların dans ettiği bu dünyayı biz döndürüyoruz. Kalemlerimiz hayat veriyor oynadıkları karakterlere, sözlerimiz nağmelerle dökülüyor ağızlarından veya melodilere, güçlü sessizliklerde kuantumu buluyor, yer çekimini keşfediyor, ülke yönetip, insanları kendilerini bulmaları için cesaretlendiriyoruz.*

Kimseye dönüşmek zorunda değilsiniz, kendinizden başka. Hayatın sonuna geldiğinizde, iyi ki, deyin, iyi ki benim. Kendimim.

Unutmayın.

Düşündüğünüzden çok daha fazlasısınız.

Ve hayallerinizle birlikte çok güzelsiniz.

-hhermine

———————————————————————-

*https://www.inc.com/john-rampton/23-amazingly-successful-introverts-throughout-history.html